Κυπριακή υπηκοότητα για σύζυγο, παιδί ή απόγονο: τέσσερις διαδρομές, δύο βάσεις, μία εξέταση

Και τα τέλη και η αριθμητική της διαμονής βρίσκονται στο έντυπο M127 του gov.cy· η Koufettas Law αναλύει την αριθμητική της διαμονής και τα όρια της ταχείας διαδρομής. Να το πω ευθέως: εγώ ίδρυσα αυτό το γραφείο και το διευθύνω ακόμη, οπότε κάθε σύνδεσμος προς αυτό εδώ είναι σύνδεσμος προς τη δική μου πρακτική.

Δύο κελιά της στήλης του γάμου λείπουν από τους περισσότερους οδηγούς που κυκλοφορούν. Το πρώτο είναι το δεύτερο σκέλος του νόμου. Η σελίδα του M125 στο gov.cy δέχεται αίτηση από συζύγους που έχουν συμπληρώσει τρία έτη γάμου ή πολιτικής συμβίωσης πριν την υποβολή και διαμένουν μόνιμα στο εξωτερικό, χωρίς καμία διαμονή στην Κύπρο. Αυτό αφορά ευθέως τις κυπριακές οικογένειες της διασποράς. Το δεύτερο κελί είναι μια απουσία και όχι κανόνας: η σελίδα του M125 δεν αναφέρει ούτε πιστοποιητικό γλώσσας ούτε εξέταση γνώσης, και ούτε το ένα ούτε το άλλο βρίσκεται στα προσόντα του άρθρου 110(2). Το Αρχείο Πληθυσμού μπορεί πάντως να καλέσει σε συνέντευξη, οπότε όποιος στηρίζεται σε αυτή την απουσία καλά θα κάνει να τη διασταυρώσει με το Τμήμα πριν καταθέσει.

Αν το πρόσωπο ζει ήδη στην Κύπρο, διαβάστε τις δύο πρώτες στήλες. Η πολιτογράφηση μετρά μόνο νόμιμη διαμονή, οπότε η άδεια κάτω από την οποία έμεινε εδώ έχει σημασία: για πολίτη της ΕΕ είναι η εγγραφή του Yellow Slip, για υπήκοο τρίτης χώρας η προσωρινή άδεια που προηγείται. Χρόνος στο νησί χωρίς έγκυρο καθεστώς δεν μετρά. Ούτε ο χρόνος ως φοιτητή, ούτε ως αιτητή διεθνούς προστασίας.

Δύο διαδικαστικά σημεία που δεν τα βρίσκετε στους οδηγούς και κοστίζουν ταξίδια. Οι αιτήσεις M127 υποβάλλονται στις κατά τόπους Επαρχιακές Διοικήσεις, και η αίτηση πρέπει να υπογραφεί ενώπιον Πρωτοκολλητή· για το M125 το gov.cy δέχεται και υπογραφή ενώπιον προξενικού λειτουργού κυπριακής πρεσβείας ή προξενείου στο εξωτερικό, κάτι που λύνει το πρόβλημα όταν ο σύζυγος δεν βρίσκεται εδώ. Και τα συνοδευτικά έγγραφα πρέπει να είναι δεόντως επικυρωμένα και μεταφρασμένα.

Το αρχείο αποτελεσμάτων του Υπουργείου Παιδείας για την εξέταση της 7ης Μαρτίου 2026 αριθμεί υποψηφίους μέχρι το 3.282 ενώ εκδίδει μόνο 2.916 αποτελέσματα. Άρα 366 εγγεγραμμένοι, περίπου το 11,2% όσων δήλωσαν συμμετοχή, δεν πήραν κανένα αποτέλεσμα. Το αρχείο δεν εξηγεί το κενό· ο αριθμός είναι δικός μου υπολογισμός από την αρίθμηση, όχι δημοσιευμένο ποσοστό αποχώρησης.

Για τα πρακτικά, όλα αυτά τα δημοσιεύει η Υπηρεσία Εξετάσεων του Υπουργείου Παιδείας:

• Το γραπτό διαρκεί 45 λεπτά και είναι πολλαπλής επιλογής.
• Διεξάγεται δύο φορές τον χρόνο, σε ημερομηνίες που ανακοινώνει η Υπηρεσία.
• Δίνεται στα ελληνικά.
• Η συμμετοχή κοστίζει €20 και οι αιτήσεις γίνονται μόνο μέσω JCC Smart.
• Τα αποτελέσματα δημοσιεύονται με αριθμό υποψηφίου και όχι με όνομα.

Εδώ είναι που η ελληνική γλώσσα αλλάζει την εικόνα για μια κυπριακή οικογένεια, και προς τις δύο κατευθύνσεις. Η εξέταση δίνεται στα ελληνικά, οπότε ένας σύζυγος που μιλά ελληνικά στο σπίτι ξεκινά με πλεονέκτημα που κανένας ξενόγλωσσος υποψήφιος δεν έχει. Και το M127 προβλέπει ρητή εξαίρεση από το πιστοποιητικό B1: κάτοχοι απολυτηρίου αναγνωρισμένου Λυκείου με βασική γλώσσα διδασκαλίας την ελληνική, ή ακαδημαϊκού τίτλου σε πρόγραμμα με γλώσσα διδασκαλίας την ελληνική, δεν χρειάζονται καθόλου το πιστοποιητικό. Στην πράξη αυτό καλύπτει πολλούς Ελλαδίτες συζύγους και όσους σπούδασαν εδώ. Η εξαίρεση αφορά μόνο το πιστοποιητικό γλώσσας. Η εξέταση γνώσης παραμένει.

Ο Cyprus Mail μίλησε με υποψήφιο της εξέτασης του Ιουλίου 2026 και ανέφερε ότι το γραπτό έχει 25 ερωτήσεις, άρα το 60% σημαίνει 15 σωστές απαντήσεις. Ο αριθμός αυτός δεν εμφανίζεται σε καμία κρατική σελίδα, οπότε αντιμετωπίστε τον ως δημοσιογραφική πληροφορία και όχι ως δημοσιευμένο κανόνα.

Στις 15 Μαΐου 2026 το Υπουργείο Παιδείας δημοσίευσε την ύλη σε 14 θεματικές ενότητες:

• Επικαιρότητα
• Σύγχρονη κυπριακή ιστορία από το 1960
• Ήθη, έθιμα και παραδοσιακά προϊόντα
• Γεωγραφία, επαρχίες και πόλεις
• Πολίτευμα, πολιτικό σύστημα, υπουργοί και αρχηγοί κομμάτων
• Οικονομία
• Προϋποθέσεις εισόδου στη χώρα
• Τηλεπικοινωνίες
• Καιρός και κλίμα
• Γλώσσες και θρησκείες
• Νόμισμα και συνάλλαγμα
• Ωράρια εργασίας και αργίες
• Υγεία και ασφάλεια
• Μέσα μεταφοράς

Βασική ενημέρωση και όχι πλήρης γνώση λεπτομερειών: έτσι περιγράφει η Υπηρεσία Εξετάσεων το επίπεδο. Το ρεπορτάζ του Cyprus Mail για το γραπτό του Ιουλίου 2026 δείχνει ότι δεν διαβάζεται πάντα έτσι. Μία ερώτηση ζητούσε να ξεχωρίσει ο υποψήφιος την προεδρευόμενη δημοκρατία από την προεδρική δημοκρατία, δύο σχεδόν ταυτόσημους όρους για δύο διαφορετικά πολιτεύματα.

Αυτό είναι το κενό που υποτιμούν πιο συχνά οι αιτητές. Τα ελληνικά επιπέδου B1 είναι το πιστοποιητικό που ζητά ο νόμος, και τα ελληνικά επιπέδου B1 δεν είναι τα ελληνικά στα οποία γράφεται η εξέταση. Φτάνουν με το πιστοποιητικό στο χέρι, προετοιμασμένοι για ένα τεστ αγωγής του πολίτη, και βρίσκουν ότι η δυσκολία κάθεται στη διατύπωση των ερωτήσεων και όχι στα γεγονότα από πίσω. Όποιος καταθέτει δυνάμει του άρθρου 111 καλά θα κάνει να ετοιμάσει την εξέταση και το πιστοποιητικό γλώσσας ως δύο ξεχωριστές δουλειές.

Η σελίδα του M127 στο gov.cy λέει το ίδιο από την άλλη πλευρά: το αποδεικτικό στοιχείο για το κριτήριο (ε) είναι «Πιστοποιητικό Επιτυχίας με βαθμό ίσο ή μεγαλύτερο του 60%». Δύο ανεξάρτητες κρατικές πηγές, χωρίς ασάφεια μεταξύ τους.

Στην εξέταση της 7ης Μαρτίου 2026, 296 υποψήφιοι (10,2%) πήραν από 50 έως 59%, βαθμό που πιστοποιεί καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος στην Κύπρο αλλά δεν χρησιμοποιείται για πολιτογράφηση. Κρατούν πιστοποιητικό που λέει ότι πέτυχαν, και δεν τους δίνει υπηκοότητα. Αυτό που πιστοποιεί είναι το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, διαφορετικό νομικό καθεστώς με διαφορετικά δικαιώματα. Και δεν είναι σκαλοπάτι προς την πολιτογράφηση.

Ελέγξτε λοιπόν τον βαθμό που είναι τυπωμένος στο πιστοποιητικό, όχι τη λέξη «επιτυχία». Αν το πρόσωπο έδωσε την εξέταση του Ιουλίου 2023, το πιστοποιητικό μπορεί να μην αναγράφει καθόλου βαθμολογία. Τη λύση τη δημοσιεύει το ίδιο το Υπουργείο Εσωτερικών πάνω στη σελίδα του M127: αίτημα στην Υπηρεσία Εξετάσεων στο yp_exetaseon@moec.gov.cy για την ακριβή βαθμολογία.

Οι περισσότερες από αυτές τις περιπτώσεις κρίνονται σε τρία σημεία του νόμου. Κανένα τους δεν υπάρχει στη σύντομη σελίδα του gov.cy που απαριθμεί τα έξι έντυπα.

Το πρώτο κλείνει τη συζήτηση για τη μητρική γραμμή, και είναι το σημείο που ρωτούν πιο συχνά οι Κύπριες μητέρες. Πρόσωπο που γεννήθηκε από 16 Αυγούστου 1960 έως 11 Ιουνίου 1999 από Κύπρια μητέρα δεν είναι πολίτης αυτοδικαίως. Αν όμως είναι ενήλικο, με πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα, και υποβάλει αίτηση στον Υπουργό με τον καθορισμένο τρόπο, το άρθρο 109(3) ορίζει ότι εγγράφεται και αποκτά την ιθαγένεια της Δημοκρατίας. Οι συμβουλές που κυκλοφορούν πάνε από «μέσω της μητέρας δεν γίνεται» μέχρι «κάνουν παρέκκλιση από τον νόμο». Ούτε το ένα ούτε το άλλο ισχύει. Είναι δικαίωμα που ενεργοποιείται με αίτηση, και το όριο είναι η 11η Ιουνίου 1999, όχι ένα αόριστο «1999».

Ακολουθεί η λέξη απόγονος. Το άρθρο 110(1) ορίζει ως πρόσωπο κυπριακής καταγωγής εκείνο που γεννήθηκε στην Κύπρο ενώ οι γονείς του διέμεναν συνήθως εδώ, και περιλαμβάνει κάθε απόγονο τέτοιου προσώπου. Τίποτα στον ορισμό δεν σταματά στα εγγόνια, και γι' αυτό συζητούνται καθόλου οι αξιώσεις δισέγγονων. Το παράθυρο του άρθρου 109(4)(β) ανοίγει στις 5 Νοεμβρίου 1914, ημερομηνία της προσάρτησης.

Και το τρίτο είναι ένα βήμα που δεν το αναφέρει σχεδόν κανείς. Το άρθρο 109(4) εξαρτά το δικαίωμα από το να έχει δώσει ο αιτητής επίσημη δήλωση πίστης προς τη Δημοκρατία, στον τύπο που καθορίζει ο Δεύτερος Πίνακας. Είναι πραγματική απαίτηση κατάθεσης, όχι τυπικότητα που προστίθεται εκ των υστέρων.

Το σκέλος (α) έχει μια πρακτική συνέπεια: κρίνεται από την ιδιότητα του Βρετανού υπηκόου δυνάμει των Διαταγμάτων Προσάρτησης, όχι από τον τόπο γέννησης. Το βρετανικό διαβατήριο ενός προγόνου μπορεί λοιπόν να είναι ισχυρότερο αποδεικτικό από ένα πιστοποιητικό γέννησης. Και το «ο πατέρας μου είχε βρετανικό διαβατήριο, ποτέ κυπριακό» δεν είναι το εμπόδιο που νομίζουν οι οικογένειες.

Στην Κύπρο δεν ισχύει το δίκαιο του εδάφους. Η γέννηση στο νησί από μόνη της δεν παρέχει τίποτα δυνάμει του άρθρου 109(1), σημείο που καλύπτεται στην ανάλυση του γραφείου για την καταγωγή. Και προτιμώ να το πω καθαρά παρά να αφήσω έναν πίνακα να υπονοήσει περισσότερα από όσα αντέχει. Ποιο έντυπο δέχεται το Αρχείο Πληθυσμού σε οριακή περίπτωση είναι κρίση της υπηρεσίας. Ο πιο πάνω πίνακας αποτυπώνει τον νόμο. Δεν εγγυάται αποτέλεσμα.

Η επιφύλαξη είναι αρκετά σύντομη ώστε να διαβαστεί ολόκληρη, σε δική μου απόδοση από το αγγλικό ενοποιημένο κείμενο:

Νοείται ότι, μετά από εισήγηση του Υπουργού σε οποιαδήποτε συγκεκριμένη περίπτωση ή κατηγορία περιπτώσεων, το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται να απορρίψει την αίτηση για πιστοποιητικό πολιτογράφησης, εκτός αν ο αιτητής αποκηρύξει την υπηκοότητα οποιασδήποτε άλλης χώρας ενδέχεται να έχει.

Το εύρος είναι που μετρά. Πρόκειται για διακριτική εξουσία, όχι για πάγιο όρο, και η σελίδα του M127 δεν θέτει καμία απαίτηση αποκήρυξης. Και ζει στο άρθρο 111, που σημαίνει ότι δεν φτάνει ούτε στην ιθαγένεια εκ γενετής ή λόγω καταγωγής του άρθρου 109, ούτε στην εγγραφή του άρθρου 110. Αν εγγράφετε παιδί ή συγγενή λόγω καταγωγής, η διάταξη αυτή δεν σας αφορά καθόλου.

Ένα σημείο που το χάνουν οι κυπριακές οικογένειες: η σιωπή του κυπριακού νόμου δεσμεύει μόνο την Κύπρο. Αν ο σύζυγος είναι υπήκοος χώρας που δεν δέχεται διπλή ιθαγένεια, το πρόβλημα γεννιέται εκεί και όχι εδώ, και απαντάται από την πρεσβεία ή το προξενείο εκείνης της χώρας πριν κατατεθεί οτιδήποτε.

Η αποκήρυξη αξίζει επίσης λιγότερα από όσα δείχνει, εξαιτίας δύο γειτονικών διατάξεων. Το άρθρο 112(1) την καθιστά διαθέσιμη μόνο σε όποιον έχει ήδη άλλη ιθαγένεια, και επιτρέπει στον Υπουργό να αναστείλει αποκήρυξη που γίνεται με σκοπό την αποφυγή υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας ή ποινικής δίωξης. Το άρθρο 110(4) ορίζει ότι πρόσωπο που αποκήρυξε ή στερήθηκε την ιθαγένεια δεν επανεγγράφεται χωρίς τη συγκατάθεση του Υπουργού.

Η συνέντευξη. Η AIDA/ECRE καταγράφει ότι η εξέταση μιας αίτησης απαιτεί προφορική συνέντευξη για τα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα της Κύπρου, μετά την οποία ο εξετάζων λειτουργός συντάσσει εισήγηση προς τον Υπουργό. Δεν δημοσιεύεται καμία επίσημη περιγραφή του τι ρωτιέται. Αιτητές αναφέρουν σταθερά ότι τους ζητήθηκε να κατονομάσουν τρεις Κύπριους φίλους, πώς τους γνωρίζουν και τι κάνουν μαζί. Μία τουλάχιστον αναφορά προσθέτει ερώτηση για τη θρησκεία τους. Το μέτρο ένταξης πίσω από αυτές τις ερωτήσεις δεν ορίζεται πουθενά. Αυτά είναι αφηγήσεις αιτητών, όχι διαδικασία, και δεν θα τα αντιμετώπιζα ως κατάλογο ελέγχου.

Η συνέχεια του ονόματος. Απορρίψεις κρίνονται στο ότι το Υπουργείο δεν πείθεται πως δύο καταγεγραμμένες γραφές του ονόματος ενός προγόνου ανήκουν στο ίδιο πρόσωπο. Το Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης μεταγράφει ονόματα γράμμα προς γράμμα στα ελληνικά και αντίστροφα. Έτσι δύο γνήσια έγγραφα μπορεί να διαφωνούν μεταξύ τους χωρίς να φταίει κανείς. Το λάθος κατάθεσης που βλέπω πιο συχνά είναι ο φάκελος που παρουσιάζει τις παραλλαγές χωρίς ποτέ να τις εξηγεί. Μια ένορκη δήλωση που συμφιλιώνει τις γραφές κοστίζει λίγα και προλαβαίνει την ερώτηση.

Χρόνια που δεν μετρούν. Ο χρόνος ως φοιτητή ή ως αιτητή διεθνούς προστασίας εξαιρείται από το σύνολο των επτά ετών, σημείο που καλύπτεται μαζί με τη διαδρομή προσφυγής δυνάμει του Άρθρου 146. Και τα χρόνια που μετρούν πρέπει να πληρωθούν. Το κριτήριο (στ) στη σελίδα του M127 ζητά κατάλληλο κατάλυμα και σταθερούς, τακτικούς οικονομικούς πόρους επαρκείς για τη συντήρηση του ίδιου και της οικογένειάς του. Η AIDA/ECRE καταγράφει ότι η μακρά ανεργία στη διάρκεια της διαμονής, καθώς και κάθε οικονομικό βοήθημα που λήφθηκε, μετρούν αρνητικά σε αυτό το κριτήριο. Επτά χρόνια που μετρούν μέσα σε δέκα είναι ερώτημα προϋπολογισμού πριν γίνει νομικό ερώτημα. Αυτό κάνει το πόσο κοστίζει πραγματικά η ζωή στην Κύπρο μέρος της εικόνας της επιλεξιμότητας, όχι χωριστό θέμα.

Έγγραφα που δεν επισημειώνονται. Και καμία προθεσμία. Καθένα από τα δύο έχει δικό του κεφάλαιο πιο κάτω.

Ποσοστά απόρριψης και έγκρισης δεν δημοσιεύονται, οπότε η τίμια προσέγγιση είναι η σειρά των αποτελεσμάτων. Η Eurostat καταγράφει 2.800 αποκτήσεις κυπριακής ιθαγένειας το 2024 έναντι 3.318 το 2023. Πτώση 15,6%, τη χρονιά που η ΕΕ συνολικά παραχώρησε περίπου 12% περισσότερες. Η Νατάσα Οικονόμου, από τη Διεύθυνση Αρχείου Πληθυσμού, ανέφερε σε βουλευτές ότι ο αριθμός των αιτήσεων για υπηκοότητα μειώθηκε μετά την πρόσφατη ψήφιση σχετικού νόμου που επέβαλε πρόσθετα κριτήρια, όπως το μετέδωσε ο Cyprus Mail τον Απρίλιο του 2025. Για μία στενή κατηγορία οι αριθμοί είναι ακόμη μικρότεροι: η AIDA αναφέρει ότι 11 δικαιούχοι διεθνούς προστασίας πήραν υπηκοότητα το 2021 και 27 το 2022.

Όπου ένας φάκελος απορρίπτεται, η αμφισβήτηση γίνεται με προσφυγή στο Διοικητικό Δικαστήριο δυνάμει του Άρθρου 146 του Συντάγματος. Διευθύνσεις κατάθεσης και στοιχεία επικοινωνίας ανά επαρχία βρίσκονται στις Επαρχιακές Διοικήσεις και τα γραφεία μετανάστευσης.

Το όριο των 8 μηνών είναι το μοναδικό εκτελεστό χρονικό όριο σε ολόκληρο το σύστημα, και είναι πληρωμένο προϊόν. Η σελίδα του M127 ορίζει το τέλος ταχείας εξέτασης στα €5.000, διαθέσιμο σε εργαζόμενους υψηλής ειδίκευσης του άρθρου 111B(2) και στα μέλη των οικογενειών τους, τα οποία μπορούν να υποβάλουν αίτηση ταυτόχρονα ή μεταγενέστερα εφόσον πληρούν τις απαιτήσεις διαμονής και γλώσσας.

Για το πώς έμοιαζε η συνήθης διαδρομή στην πράξη, ο χρήσιμος αριθμός έρχεται από την Ελεγκτική Υπηρεσία και όχι από το Υπουργείο. Ο Γενικός Ελεγκτής Ανδρέας Παπακωνσταντίνου ανέφερε σε βουλευτές ότι περίπου 12.000 αιτήσεις υπηκοότητας και διαμονής εκκρεμούσαν τον Νοέμβριο του 2023. Η μέση αναμονή έφτανε τα τρία χρόνια στη βάση της παρατεταμένης διαμονής και περίπου τα δύο χρόνια για τις υποθέσεις γάμου, όπως το μετέδωσε ο Cyprus Mail τον Απρίλιο του 2025.

Τον επόμενο αριθμό διαβάστε τον ως ένδειξη, και έτσι τον δίνω. Η Eurostat τοποθετεί τη διάμεση ηλικία νέου Κύπριου πολίτη το 2024 στα 43,9, την υψηλότερη στην ΕΕ έναντι διάμεσης 31,7 στην Ένωση. Βρίσκει επίσης ότι το 30,7% των νέων πολιτών της Κύπρου το 2024 ήταν 55 ετών και άνω, ξανά το υψηλότερο ποσοστό στην ΕΕ, έναντι μέσου όρου 7,3% στην Ένωση. Είναι στατιστική ηλικίας, όχι στατιστική χρόνου εξέτασης. Σας λέει όμως ότι οι άνθρωποι τείνουν να ολοκληρώνουν αυτή τη διαδικασία αργά στη ζωή τους.

Οι χρόνοι της καταγωγής διασκορπίζονται πολύ για να βγει μέσος όρος. Δημόσιες αφηγήσεις πάνε από τρεις εβδομάδες μέχρι δυόμισι χρόνια, ανάλογα με το γραφείο κατάθεσης και τη χώρα. Επίσημος αριθμός δεν υπάρχει. Σας δίνω λοιπόν το εύρος και την απουσία, όχι διάμεσο.

Κατά την Ύπατη Αρμοστεία, η εικόνα είναι η εξής:

• Πρόσωπα που δεν είναι Κύπριοι πολίτες αλλά είναι κυπριακής καταγωγής, γεννημένα το 1960 και μετά και διαμένοντα στη Δημοκρατία, υποχρεούνται σε θητεία ακόμη και χωρίς να έχουν αποκτήσει υπηκοότητα.
• Όσοι ζουν μόνιμα στο εξωτερικό εξαιρούνται για όσο συνεχίζουν να διαμένουν σε τρίτες χώρες.
• Όσοι έχουν διπλή κυπριακή και ελληνική υπηκοότητα εξαιρούνται υπό τις προϋποθέσεις που θέτει η σελίδα.
• Όποιος είναι από 16 έως 26 ετών και υπόχρεος θητείας χρειάζεται άδεια εξόδου πριν φύγει από την Κύπρο, που εκδίδεται από το Υπουργείο Άμυνας και τα επαρχιακά στρατολογικά γραφεία σε Λευκωσία, Λάρνακα, Λεμεσό και Πάφο.

Το όριο που επαναλαμβάνεται στο διαδίκτυο ως «μέχρι τα 45» είναι λάθος. Η ηλικία που αναφέρει η Ύπατη Αρμοστεία είναι η χρονιά των 50ών γενεθλίων. Και η αποκήρυξη δεν είναι έξοδος, γιατί το άρθρο 112(1) επιτρέπει στον Υπουργό να αναστείλει αποκήρυξη που γίνεται με σκοπό την αποφυγή υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας.

Το κεφάλαιο αυτό στηρίζεται σε μία επίσημη πηγή. Την υποχρέωση θητείας την κρίνει η Εθνική Φρουρά, όχι το Αρχείο Πληθυσμού. Επιβεβαιώστε λοιπόν τη θέση του γιου σας με την Εθνική Φρουρά ή με κυπριακή προξενική αρχή πριν καταθέσετε οτιδήποτε.

Αυτό που μπλοκάρει φακέλους είναι τα χαρτιά. Η οδηγία της Ύπατης Αρμοστείας δημοσιεύεται με κεφαλαία: κάθε έγγραφο που δεν εκδόθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία και απαιτείται για αίτηση υπηκοότητας, δηλαδή πιστοποιητικά γέννησης, γάμου ή θανάτου, πρέπει να νομιμοποιηθεί ή να φέρει επισημείωση apostille, και αυτό γίνεται μέσω της αρμόδιας αρχής της εκάστοτε χώρας. Ληξιαρχικές πράξεις που εκδόθηκαν στα κατεχόμενα δεν μπορούν να περάσουν από αυτή τη διαδικασία. Αυτός ο κανόνας για τα έγγραφα, και όχι η ιστορία της οικογένειας, είναι που κολλά την αίτηση.

Υπάρχει εδώ μια στενή κατηγορία που αμφισβητείται, και θα την αναφέρω μόνο όπως αναφέρθηκε. Περίπου 3.500 υποθέσεις παιδιών από μικτούς γάμους γεννημένων στα κατεχόμενα περιγράφηκαν σε δημοσιεύματα του 2024. Χωριστά, η AIDA/ECRE παραπέμπει σε έκθεση του Ιανουαρίου 2025 σύμφωνα με την οποία 3.700 παιδιά με Κύπριο γονέα βρίσκονταν σε λίστες αναμονής για υπηκοότητα, από τα οποία τουλάχιστον 700 πληρούσαν τα κριτήρια. Πρόκειται για δύο διαφορετικά μεγέθη από δύο διαφορετικές πηγές και δεν πρέπει να προστεθούν ούτε να συγχωνευθούν. Έχει επίσης αναφερθεί δικαστική απόφαση του Απριλίου 2026 που ακύρωσε καθυστέρηση σε μία τέτοια υπόθεση.

Αν τα αρχεία του προγόνου βρίσκονται στα κατεχόμενα, το ερώτημα που αξίζει δουλειά δεν είναι αν η οικογένεια πληροί τις προϋποθέσεις. Είναι αν υπάρχει ισοδύναμο έγγραφο που επισημειώνεται: ληξιαρχική εγγραφή που κρατά η Δημοκρατία, αρχείο της βρετανικής περιόδου, ή ληξιαρχική πράξη του Ηνωμένου Βασιλείου ή χώρας της Κοινοπολιτείας για το ίδιο γεγονός. Η ίδια η απαίτηση είναι συνηθισμένη και ισχύει για κάθε αιτητή: η σελίδα του M127 στο gov.cy ορίζει ότι τα συνοδευτικά έγγραφα πρέπει να είναι δεόντως επικυρωμένα και μεταφρασμένα.

Ο φάκελος έκλεισε και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έκλεισε τη διαδικασία παράβασης κατά της Κύπρου στις 11 Μαρτίου 2026 για τις υπηκοότητες που είχαν παραχωρηθεί σε επενδυτές δυνάμει του προγράμματος. Αυτά είναι τα δύο γεγονότα που χρειάζεται να ξέρετε· τα υπόλοιπα ανήκουν στον δημόσιο έλεγχο και όχι σε έναν οδηγό διαδικασίας.

Μια άλλη σύγχυση συνεχίζει να κάνει ζημιά, και τη συναντώ όταν μια οικογένεια θέλει να βοηθήσει συγγενή από τρίτη χώρα. Η αγορά ακινήτου δεν αγοράζει διαβατήριο: αγοράζει άδεια μόνιμης διαμονής. Η άδεια δεν συντομεύει τη διαδρομή της πολιτογράφησης, και δεν καταργεί ούτε τα ελληνικά επιπέδου B1, ούτε την εξέταση, ούτε τη συνέντευξη. Τι ακριβώς αγοράζει, και σε τι διαφέρει από το καθεστώς επί μακρόν διαμένοντος, αξίζει να διαβαστεί πριν ξοδέψει κανείς τα χρήματα.

Η απόσταση ανάμεσα σε αυτό και στην πολιτογράφηση είναι η απόσταση ανάμεσα σε μια διοικητική εγγραφή και σε μια πολυετή αίτηση. Και άνθρωποι που είναι ήδη πολίτες αρχίζουν τακτικά να συμπληρώνουν M127.

Το ξεκαθαρίζετε σε δέκα δευτερόλεπτα:

• Ήταν κάποιος από τους δύο γονείς Κύπριος πολίτης την ημέρα της γέννησης;
• Έχει δηλωθεί η γέννηση στη Δημοκρατία;
• Κατέχει η οικογένεια, ή κατείχε ποτέ, κυπριακή ληξιαρχική εγγραφή;

Τρία «ναι» σημαίνει εγγραφή, όχι αίτηση.

Για τον εντοπισμό της εγγραφής ενός προγόνου, η Δημοκρατία λειτουργεί υπηρεσία αναζήτησης στο αρχείο πληθυσμού. Οι καταθέσεις γίνονται μέσω των Επαρχιακών Διοικήσεων, των οποίων οι διευθύνσεις και τα στοιχεία επικοινωνίας είναι εδώ.

Η Ύπατη Αρμοστεία αναφέρει ρητά ότι τα πρωτότυπα έγγραφα υποβάλλονται στη Διεύθυνση Αρχείου Πληθυσμού στη Λευκωσία και δεν επιστρέφονται στον αιτητή. Στείλτε λοιπόν επικυρωμένα αντίγραφα όπου γίνονται δεκτά αντίγραφα, και υπολογίστε ότι θα χάσετε τα πρωτότυπα όπου δεν γίνονται. Και το αρχείο μεταγράφει τα ονόματα γράμμα προς γράμμα στα ελληνικά και αντίστροφα. Το αποτέλεσμα που αναφέρεται συχνά είναι μια γραφή στο διαβατήριο που δεν ταιριάζει με αυτήν που χρησιμοποιεί ο ίδιος ο άνθρωπος. Είναι ο ίδιος μηχανισμός πίσω από τις απορρίψεις συνέχειας ονόματος που περιγράφονται πιο πάνω.